Niet dat de felbegeerde bul nu definitief uit het zicht is verdwenen, integendeel zelfs, maar ze heeft moeten accepteren dat je soms door het leven wordt ingehaald, waardoor de studie wat langer kan duren. 'Maak van je studie geen verbeten inspanning, maar stel vertrouwen in jezelf en in het resultaat.'

Het is dat de boerderij van Linda Stoeten (40) en Martin Waal aan een lokale weg ligt waar af en toe een auto overheen raast, anders was het er, op het incidenteel geblaat van de 350 geiten na, doodstil, en vooral eenzaam. De boerderij is het ideaal van Linda's man. Ze is dan wel een boerendochter, maar met het boerenbedrijf heeft ze nooit veel gehad. 'De stad trekt me meer, maar ik heb altijd gezegd dat ik meega als de mogelijkheid zich voordoet een boerderij te beginnen. 'Ik wil best de vrouw van een boer zijn, maar het blijft mijn persoonlijke doel psycholoog te worden.’
 
Na jaren zoeken, kregen ze twee jaar geleden de mogelijkheid een boerderij te pachten en vertrokken ze van Deventer naar de Noord-Hollandse polder. 'Dat betekende het huis verkopen, mijn baan opzeggen, een school voor de kinderen zoeken en helpen de boerderij zakelijk van de grond te krijgen.' Bovendien hield Martin nog enige tijd zijn baan in Deventer, zodat Linda er overdag alleen voor stond. 'Maanden was ik van slag en had verschrikkelijk heimwee naar wat ik achter me had gelaten.' Langzaam wende ze aan de nieuwe omgeving, leerde de geiten te melken en vond een baan in de psychodiagnostiek bij de GGZ. Maar haar studie psychologie was intussen behoorlijk in het slop geraakt.

Grote droom

Psychologie was van jongs af aan haar grote droom. 'Een psychologische kijk heb ik als het ware van nature. Mijn opstellen op school bijvoorbeeld hadden altijd een psychologische invalshoek. Gedrag is voor mij vooral psychologie.' Hoewel ze wist dat ze de universiteit aankon, ging ze na haar vwo-opleiding hbo-psychodiagnostiek studeren. 'Als kind uit een boerenmilieu was ik opgegroeid met het idee dat de universiteit te hoog gegrepen was.' Met haar diploma ging ze zo snel mogelijk aan het werk, bang als ze was dat ze op een krappe arbeidsmarkt al gauw te oud zou zijn om een baan te vinden. Haar universitaire plannen werden voorlopig in de ijskast gezet, zeker toen ze haar eerste kind kreeg. Tot haar verrassing bleek dat een baby haar geen tijd kostte, maar haar juist tijd opleverde. 'Door de baby was ik vroeg op en kreeg een heel geregeld leven. Dat was het moment om psychologie te gaan proberen.'

Maar waar? Een fulltime opleiding was niet mogelijk en ze merkte dat het aanbod avondstudies rond de millenniumwisseling drastisch terugliep. 'De Open Universiteit kende ik door de Saxion Hogescholen waar ik mijn hbo gedaan heb. Daar bood de OU bepaalde modules als een soort kennismaking aan.' Hoewel ze het liefst een opleiding had gedaan waarin studenten in een aantal jaren gestructureerd door het programma geloodst worden, had ze door huwelijk, kind en werk geen andere mogelijkheid dan een studie waar veel, zo niet alles aan de student wordt overgelaten. Best een risico, vond ze, want 'bij de Open Universiteit moet je wel heel erg veel uit jezelf halen. Maar waarom zou ik niet op eigen kracht in dezelfde tijd als aan een gewone universiteit kunnen afstuderen?'

Uurtjes sprokkelen

In het begin, nu zeven jaar geleden, zag het er ook naar uit dat haar planning zou lukken. Na een rustige start zat ze tot haar verbazing al gauw op zes modules per jaar. 'Elk moment dat het mogelijk was, pakte ik de boeken: in de trein naar mijn werk, als de baby sliep of 's zaterdags in het Stadsarchief in Deventer. Het ging geweldig.' Na ruim twee jaar had ze haar propedeuse. Plotseling echter kwam de klad erin. 'Het ging me de keel uithangen om altijd maar de uurtjes bij elkaar te sprokkelen. Ik had intussen twee kinderen en om meer tijd voor mezelf te hebben, ben ik gaan kijken of ze een dag extra bij de kinderopvang terecht konden.' De dag die daardoor vrij kwam, 'mijn studiedag', plande ze als een werkdag. 'Dat gaf me rust en een enorme impuls om door te gaan.' Tot haar geluk kon haar man een dag minder gaan werken, zodat ze nog meer studietijd kreeg. 'Trouwens, zonder de hulp van het thuisfront is een studie aan de Open Universiteit, als je ook nog werkt en kinderen hebt, wel heel erg moeilijk.' De strakke planning leverde het gewenste resultaat. Totdat ze vlak voor de afronding van haar bachelor naar Beemster verhuisde waardoor haar leven totaal veranderde. Het kostte haar een jaar van haar studie.

Een opleiding na een lange pauze weer oppakken is geen kleinigheid. Linda had het geluk dat ze samen met een medestudente een experiment uitvoerde waardoor ze gedwongen was afspraken te maken. 'Het gesukkel was ik opeens zat en daarom heb ik me in de zomervakantie een paar weken in het huis van kennissen teruggetrokken om aan de laatste opdracht voor mijn bachelor te werken. De bachelor werd een mijlpaal voor me. Dát diploma zouden ze me niet meer afnemen.'
 

Toch nog boerin

Daarna was het zaak aan de studie te blijven. Door zich eerst voor enkele practica met verplichte deelname in te schrijven had Linda een stok achter de deur om met het masterprogramma te beginnen. Maar door het hectische leven van alledag was haar studietempo enigszins trager dan vroeger. 'Is het druk op de boerderij, zoals in de lammerenperiode in het voorjaar, dan leg ik de studie stil en help gewoon mee.' Ze lacht: 'Zo ben ik toch nog een beetje boerin geworden.'

Bij de dienstverlening aan mensen met een psychische beperking die de boerderij twee dagen per week biedt, is Linda zijdelings betrokken. 'In principe doet Martin dat. Het aardige is dat op onze zorgboerderij mensen komen die aangesproken worden op wat ze goed kunnen, terwijl ik als psycholoog me juist concentreer op wat er mis is. Op de zorgboerderij moet ik dus de psycholoog in me uitschakelen.'

Met nog één tentamen te gaan staat de scriptie op het programma. Het ligt voor de hand dat ze het onderzoek op haar werk bij de GGZ doet. 'Via de levensloopregeling heb ik jaren gespaard voor een half jaar verlof om de scriptie te schrijven. In die periode moet het.' Dan aarzelt ze: 'Met mijn ervaring weet ik dat ik zal moeten waken voor het heilige moeten. Het resultaat zal zeker beter zijn, als ik iets meer ontspannen met de studie omga.'

 

Overig nieuws in deze sectie

• Van de AVOU-bestuurstafel, 27 januari 2012
• Nieuwe Studentenraad van start, 26 januari 2012
• Studentenraad, 25 januari 2012
• De student, 24 januari 2012