Middelnederlandse letterkunde als literair erfgoed

Literair erfgoed (1)

OPDRACHT 1: Lees de "Ouverture" (p. 11-24, en in het bijzonder 21-24)

Maar ook "het grote verhaal" van de, in dit geval Middelnederlandse, letterkunde kan om verschillende redenen zijn geschreven en het kan op verschillende manieren worden verteld. In het belangrijke openingshoofdstuk van Stemmen op schrift, getiteld "Ouverture", vermeldt Van Oostrom dat hij bij het schrijven werd geleid door twee motieven.

Allereerst natuurlijk door een wetenschappelijke drijfveer: de noodzaak om eens in de zoveel tijd tot een systematische ordening te komen van al datgene wat er tot dan toe bekend is.

Daarnaast, en de auteur benadrukt dat dit motief voor hem even belangrijk is als het eerste, de culturele drijfveer. En zo komen we via Stemmen op schrift bij een thema dat de laatste jaren wel zeer in de belangstelling staat, we betreden hier het terrein van het CULTUREEL ERFGOED. Naar het oordeel van Van Oostrom vertegenwoordigt "onze oude literatuur" namelijk iets wat "voortleven verdient" (p. 22). Zie het volgende citaat uit Stemmen op schrift waarin deze gedachte expliciet wordt uitgewerkt:

In Stemmen op schrift klinkt in dit opzicht ook iets door van een sos. Wij zijn weliswaar zeker niet de redder, maar wel de hoeder van dit patrimonium. In de vorm van literatuurgeschiedenis geeft een cultuur zich rekenschap van haar literaire verleden, en werpt daarmee een reddingsboei naar teksten die anders gemakkelijk verdrinken in vergetelheid. "Onvergankelijk" is in dit verband namelijk gemakkelijker beweerd dan bereikt. Voor werkelijk voortleven is meer vereist dan dat de oude manuscripten veilig en op temperatuur worden geconserveerd, en dat de grote namen figureren in een canon die op school wordt overhoord. Om het literaire verleden levend te houden is het essentieel dat wij het gesprek ermee blijven koesteren - en dat niet alleen uit een morele verplichting jegens erflaters. Dit boek wortelt althans in de overtuiging dat oude literatuur het waard is ons ermee te blijven verstaan, en dat zoiets - naast tal van andere, soms dringender zaken - zelfs goed is voor de kwaliteit van onze cultuur. Die laatste heeft recentelijk de vitale waarde van diversiteit ontdekt; zo'n diversiteit heeft ook een diachrone dimensie.
(Stemmen op schrift, 22-23)

© 2017 Open Universiteit | Disclaimer | Contact
Cultuurwetenschappen
Informatica
Managementwetenschappen
Natuurwetenschappen
Onderwijswetenschappen
www.ou.nl

 

Creative Commons License
Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing.