Deze website gebruikt cookies (en daarmee vergelijkbare technieken) om het bezoek voor u nog makkelijker en persoonlijker te maken. Met deze cookies kunnen wij en derde partijen uw internetgedrag binnen en buiten onze website volgen en verzamelen.
Hiermee kunnen wij en derde partijen advertenties aanpassen aan uw interesses en kunt u informatie delen via social media.
Klik op 'Ik ga akkoord' om cookies te accepteren en direct door te gaan naar de website of klik op om uw voorkeuren voor cookies te wijzigen. Bekijk onze privacyverklaring voor meer informatie.
RW_OpgroeienCriminaliteit_SheilaAdjiembaks_14661_head_large.jpg
Gezondheid
Gedetineerde vaders hebben baat bij meer contact met hun kinderen
Bij onderzoek naar eenzaamheid denk je misschien niet als eerste aan vaders die in de gevangenis zitten. Janneke Patty, reclasseringsmedewerker en onlangs afgestudeerd als master psychologie aan de Open Universiteit, deed dat wel voor haar afstudeerproject. Ze interviewde vijftien gedetineerde vaders in de penitentiaire inrichting Norgerhaven in Veenhuizen.

Weinig persoonlijk contact

Gedetineerden zijn grotendeels afgesneden van het leven van hun naasten met wie ze maar heel weinig direct contact kunnen hebben. Dat geldt zeker voor vaders die zich betrokken voelen bij hun kinderen en een rol willen blijven spelen bij de opvoeding. Die wens wordt bemoeilijkt door het gevangenisregime en door de beperkte contactmogelijkheden met partner en kinderen. In het geval van de vijftien geïnterviewde vaders speelt ook de locatie van de penitentiaire inrichting in het uiterste noordoosten van het land een rol: van veel van de vaders woont de familie honderd(en) kilometers ver weg, waardoor een bezoek de familie veel tijd en geld kost. Vaak vallen de bezoektijden samen met schooltijden en vinden ook de vaders dat school voor hun kinderen belangrijk(er) is. De mogelijkheid om te telefoneren of te skypen is zeer beperkt. De vaders hebben zelf wel ideeën om het contact met hun kinderen te verbeteren. Zo opperen ze het invoeren van vader-kinddagen die wel in andere instellingen plaatsvinden.

Eenzaamheid indirect genoemd

De gedetineerde vaders voelen zich ondergeschikt en ervaren weinig regie over hun eigen leven. Eenzaamheid noemen ze niet expliciet, maar wel indirect door het noemen van depressieve gevoelens, slapeloosheid, zich terugtrekken in hun cel of juist heel veel activiteiten ondernemen die hun aandacht afleiden van hun situatie en het gemis van hun kinderen. Deze gevoelens delen ze weinig met medegedetineerden om niet als 'zacht' te worden aangezien.

Verbondenheid werkt positief

Patty stelt vast dat een sterkere verbondenheid met de kinderen een positieve invloed heeft op het welzijn van de gedetineerde vaders en het risico van terugvallen in crimineel gedrag kan verkleinen. Ze pleit voor nader onderzoek naar de ervaringen van kinderen van gedetineerde vaders en hun gevoelens van eenzaamheid en behoefte aan beter contact met hun vader.

Onderzoek

Dit onderzoek onder gedetineerden stond formeel los van de functie van Patty als reclasseringsmedewerker.

Naar de themapagina Eenzaamheid